кре́кер
cracker (salty or savory biscuit)
Noun | masculine | inanimate
| Nominative singular | кре́кер |
|---|---|
| Nominative plural | кре́керы |
| Genitive singular | кре́кера |
| Genitive plural | кре́керов |
| Dative singular | кре́керу |
| Dative plural | кре́керам |
| Accusative singular | кре́кер |
| Accusative plural | кре́керы |
| Instrumental singular | кре́кером |
| Instrumental plural | кре́керами |
| Prepositional singular | кре́кере |
| Prepositional plural | кре́керах |
Examples
- Когда́ По́лли хо́чет кре́кер, По́лли ест кре́кер. — When Polly wants a cracker, Polly eats a cracker.