ко́нчиться
to finish, to end
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | ко́нчиться |
|---|---|
| Future, я | ко́нчусь |
| Future, ты | ко́нчишься |
| Future, он, она, оно | ко́нчится |
| Future, мы | ко́нчимся |
| Future, вы | ко́нчитесь |
| Future, они | ко́нчатся |
| Past masculine | ко́нчился |
| Past feminine | ко́нчилась |
| Past neuter | ко́нчилось |
| Past plural | ко́нчились |
| Imperative singular | ко́нчись |
| Imperative plural | ко́нчитесь |
Imperfective: конча́ться