ко́нчить
to finish, to end
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | ко́нчить |
|---|---|
| Future, я | ко́нчу |
| Future, ты | ко́нчишь |
| Future, он, она, оно | ко́нчит |
| Future, мы | ко́нчим |
| Future, вы | ко́нчите |
| Future, они | ко́нчат |
| Past masculine | ко́нчил |
| Past feminine | ко́нчила |
| Past neuter | ко́нчило |
| Past plural | ко́нчили |
| Imperative singular | ко́нчи |
| Imperative plural | ко́нчите |
Imperfective: конча́ть