ка́йф
kif, high (euphoria or pleasant stupor caused by a recreational drug)
Noun | masculine | inanimate
| Nominative singular | ка́йф |
|---|---|
| Genitive singular | ка́йфа |
| Dative singular | ка́йфу |
| Accusative singular | ка́йф |
| Instrumental singular | ка́йфом |
| Prepositional singular | ка́йфе |