казни́ть
to execute, to put to death
Verb | imperfective and perfective | transitive
| Infinitive | казни́ть |
|---|---|
| Present, я | казню́ |
| Present, ты | казни́шь |
| Present, он, она, оно | казни́т |
| Present, мы | казни́м |
| Present, вы | казни́те |
| Present, они | казня́т |
| Future, я | бу́ду казни́ть, казню́ |
| Future, ты | бу́дешь казни́ть, казни́шь |
| Future, он, она, оно | бу́дет казни́ть, казни́т |
| Future, мы | бу́дем казни́ть, казни́м |
| Future, вы | бу́дете казни́ть, казни́те |
| Future, они | бу́дут казни́ть, казня́т |
| Past masculine | казни́л |
| Past feminine | казни́ла |
| Past neuter | казни́ло |
| Past plural | казни́ли |
| Imperative singular | казни́ |
| Imperative plural | казни́те |