истоло́чь
to pound, to crush, to grind (to make smaller by breaking with a device)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | истоло́чь |
|---|---|
| Future, я | истолку́ |
| Future, ты | истолчёшь |
| Future, он, она, оно | истолчёт |
| Future, мы | истолчём |
| Future, вы | истолчёте |
| Future, они | истолку́т |
| Past masculine | истоло́к |
| Past feminine | истолкла́ |
| Past neuter | истолкло́ |
| Past plural | истолкли́ |
| Imperative singular | истолки́ |
| Imperative plural | истолки́те |
Imperfective: толо́чь