испо́ртить
to spoil, to ruin, to mar, to damage
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | испо́ртить |
|---|---|
| Future, я | испо́рчу |
| Future, ты | испо́ртишь |
| Future, он, она, оно | испо́ртит |
| Future, мы | испо́ртим |
| Future, вы | испо́ртите |
| Future, они | испо́ртят |
| Past masculine | испо́ртил |
| Past feminine | испо́ртила |
| Past neuter | испо́ртило |
| Past plural | испо́ртили |
| Imperative singular | испо́рти, испо́рть |
| Imperative plural | испо́ртите, испо́ртьте |
Imperfective: по́ртить