измя́ть
to rumple, to crumple
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | измя́ть |
|---|---|
| Future, я | изомну́ |
| Future, ты | изомнёшь |
| Future, он, она, оно | изомнёт |
| Future, мы | изомнём |
| Future, вы | изомнёте |
| Future, они | изомну́т |
| Past masculine | измя́л |
| Past feminine | измя́ла |
| Past neuter | измя́ло |
| Past plural | измя́ли |
| Imperative singular | изомни́ |
| Imperative plural | изомни́те |
Imperfective: мять, измина́ть