застыди́ться
to feel ashamed, to blush with shame, to become confused
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | застыди́ться |
|---|---|
| Future, я | застыжу́сь |
| Future, ты | застыди́шься |
| Future, он, она, оно | застыди́тся |
| Future, мы | застыди́мся |
| Future, вы | застыди́тесь |
| Future, они | застыдя́тся |
| Past masculine | застыди́лся |
| Past feminine | застыди́лась |
| Past neuter | застыди́лось |
| Past plural | застыди́лись |
| Imperative singular | застыди́сь |
| Imperative plural | застыди́тесь |
Imperfective: стыди́ться