заста́ть
to find, to catch, to (manage to) meet (e.g. someone at home or at work)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | заста́ть |
|---|---|
| Future, я | заста́ну |
| Future, ты | заста́нешь |
| Future, он, она, оно | заста́нет |
| Future, мы | заста́нем |
| Future, вы | заста́нете |
| Future, они | заста́нут |
| Past masculine | заста́л |
| Past feminine | заста́ла |
| Past neuter | заста́ло |
| Past plural | заста́ли |
| Imperative singular | заста́нь |
| Imperative plural | заста́ньте |
Imperfective: застава́ть
Examples
- заста́ть враспло́х — to catch unawares, to take by surprise