Conjugation of заполучить

заполучи́ть

to get hold (of), to pick up, to get oneself

Verb | perfective | transitive

Infinitiveзаполучи́ть
Future, язаполучу́
Future, тызаполу́чишь
Future, он, она, онозаполу́чит
Future, мызаполу́чим
Future, вызаполу́чите
Future, онизаполу́чат
Past masculineзаполучи́л
Past feminineзаполучи́ла
Past neuterзаполучи́ло
Past pluralзаполучи́ли
Imperative singularзаполучи́
Imperative pluralзаполучи́те

Imperfective: заполуча́ть

Look up another Russian word