зака́лывать
to kill by stabbing
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | зака́лывать |
|---|---|
| Present, я | зака́лываю |
| Present, ты | зака́лываешь |
| Present, он, она, оно | зака́лывает |
| Present, мы | зака́лываем |
| Present, вы | зака́лываете |
| Present, они | зака́лывают |
| Future, я | бу́ду зака́лывать |
| Future, ты | бу́дешь зака́лывать |
| Future, он, она, оно | бу́дет зака́лывать |
| Future, мы | бу́дем зака́лывать |
| Future, вы | бу́дете зака́лывать |
| Future, они | бу́дут зака́лывать |
| Past masculine | зака́лывал |
| Past feminine | зака́лывала |
| Past neuter | зака́лывало |
| Past plural | зака́лывали |
| Imperative singular | зака́лывай |
| Imperative plural | зака́лывайте |
Perfective: заколо́ть