задержа́ть
to hold up, detain, to hold back, to stop
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | задержа́ть |
|---|---|
| Future, я | задержу́ |
| Future, ты | заде́ржишь |
| Future, он, она, оно | заде́ржит |
| Future, мы | заде́ржим |
| Future, вы | заде́ржите |
| Future, они | заде́ржат |
| Past masculine | задержа́л |
| Past feminine | задержа́ла |
| Past neuter | задержа́ло |
| Past plural | задержа́ли |
| Imperative singular | задержи́ |
| Imperative plural | задержи́те |
Imperfective: заде́рживать
Examples
- задержа́ть дыха́ние — to hold one's breath