завяза́ть
to tie up, to fasten
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | завяза́ть |
|---|---|
| Future, я | завяжу́ |
| Future, ты | завя́жешь |
| Future, он, она, оно | завя́жет |
| Future, мы | завя́жем |
| Future, вы | завя́жете |
| Future, они | завя́жут |
| Past masculine | завяза́л |
| Past feminine | завяза́ла |
| Past neuter | завяза́ло |
| Past plural | завяза́ли |
| Imperative singular | завяжи́ |
| Imperative plural | завяжи́те |
Imperfective: завя́зывать
Examples
- завяза́ть знако́мство — to strike up an acquaintance