завопи́ть
to yell, to scream
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | завопи́ть |
|---|---|
| Future, я | завоплю́ |
| Future, ты | завопи́шь |
| Future, он, она, оно | завопи́т |
| Future, мы | завопи́м |
| Future, вы | завопи́те |
| Future, они | завопя́т |
| Past masculine | завопи́л |
| Past feminine | завопи́ла |
| Past neuter | завопи́ло |
| Past plural | завопи́ли |
| Imperative singular | завопи́ |
| Imperative plural | завопи́те |
Imperfective: вопи́ть