забыва́ться
to doze, to drop off
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | забыва́ться |
|---|---|
| Present, я | забыва́юсь |
| Present, ты | забыва́ешься |
| Present, он, она, оно | забыва́ется |
| Present, мы | забыва́емся |
| Present, вы | забыва́етесь |
| Present, они | забыва́ются |
| Future, я | бу́ду забыва́ться |
| Future, ты | бу́дешь забыва́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет забыва́ться |
| Future, мы | бу́дем забыва́ться |
| Future, вы | бу́дете забыва́ться |
| Future, они | бу́дут забыва́ться |
| Past masculine | забыва́лся |
| Past feminine | забыва́лась |
| Past neuter | забыва́лось |
| Past plural | забыва́лись |
| Imperative singular | забыва́йся |
| Imperative plural | забыва́йтесь |
Perfective: забы́ться
Examples
- И забыва́юсь, забыва́юсь я в вине́. — And I become oblivious in wine. (from a song)
- Молодо́й челове́к, не забыва́йтесь, вы не до́ма! — Young man, don't forget yourself, you are not at home!