заблуди́ться
to lose one's way, to go astray, to get lost
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | заблуди́ться |
|---|---|
| Future, я | заблужу́сь |
| Future, ты | заблу́дишься |
| Future, он, она, оно | заблу́дится |
| Future, мы | заблу́димся |
| Future, вы | заблу́дитесь |
| Future, они | заблу́дятся |
| Past masculine | заблуди́лся |
| Past feminine | заблуди́лась |
| Past neuter | заблуди́лось |
| Past plural | заблуди́лись |
| Imperative singular | заблуди́сь |
| Imperative plural | заблуди́тесь |
Examples
- заблуди́ться в трёх со́снах — to be confounded by the simplest problem, to lose one's way in broad daylight (idiom)