забежа́ть
to get [with в (v, + accusative) or на (na, + accusative) ‘somewhere’] by running or as if by runni…
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | забежа́ть |
|---|---|
| Future, я | забегу́ |
| Future, ты | забежи́шь |
| Future, он, она, оно | забежи́т |
| Future, мы | забежи́м |
| Future, вы | забежи́те |
| Future, они | забегу́т |
| Past masculine | забежа́л |
| Past feminine | забежа́ла |
| Past neuter | забежа́ло |
| Past plural | забежа́ли |
| Imperative singular | забеги́ |
| Imperative plural | забеги́те |
Imperfective: забега́ть
Examples
- Он забежа́л туда́ пе́ред рабо́той. — He ran that way before work.
- забежа́ть вперёд — to run ahead; to anticipate