е́здить
to go (by horse or vehicle), to ride, to drive
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | е́здить |
|---|---|
| Present, я | е́зжу |
| Present, ты | е́здишь |
| Present, он, она, оно | е́здит |
| Present, мы | е́здим |
| Present, вы | е́здите |
| Present, они | е́здят |
| Future, я | бу́ду е́здить |
| Future, ты | бу́дешь е́здить |
| Future, он, она, оно | бу́дет е́здить |
| Future, мы | бу́дем е́здить |
| Future, вы | бу́дете е́здить |
| Future, они | бу́дут е́здить |
| Past masculine | е́здил |
| Past feminine | е́здила |
| Past neuter | е́здило |
| Past plural | е́здили |
| Imperative singular | е́зди |
| Imperative plural | е́здите |
Perfective: съе́здить, пое́здить
Examples
- Я ча́сто е́зжу в Москву́. — I frequently go (travel) to Moscow. (abstract verb)
- е́здить на ло́шади — to ride a horse (generally, abstract verb)