ду́нуть
to blow
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | ду́нуть |
|---|---|
| Future, я | ду́ну |
| Future, ты | ду́нешь |
| Future, он, она, оно | ду́нет |
| Future, мы | ду́нем |
| Future, вы | ду́нете |
| Future, они | ду́нут |
| Past masculine | ду́нул |
| Past feminine | ду́нула |
| Past neuter | ду́нуло |
| Past plural | ду́нули |
| Imperative singular | ду́нь |
| Imperative plural | ду́ньте |
Examples
- он как ду́нул отту́да! — he ran away like a bat out of hell!