допи́ть
to drink up, to finish by drinking
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | допи́ть |
|---|---|
| Future, я | допью́ |
| Future, ты | допьёшь |
| Future, он, она, оно | допьёт |
| Future, мы | допьём |
| Future, вы | допьёте |
| Future, они | допью́т |
| Past masculine | до́пил, допи́л |
| Past feminine | допила́ |
| Past neuter | до́пило, допи́ло |
| Past plural | до́пили, допи́ли |
| Imperative singular | допе́й |
| Imperative plural | допе́йте |
Imperfective: допива́ть
Examples
- Я допи́л стака́н ча́ю, лёг на дива́н и засну́л. — I drank a glass of tea, lay down on the sofa, and fell asleep.