дожи́ть
to live, to remain alive, to survive (until), to live to see
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | дожи́ть |
|---|---|
| Future, я | доживу́ |
| Future, ты | доживёшь |
| Future, он, она, оно | доживёт |
| Future, мы | доживём |
| Future, вы | доживёте |
| Future, они | доживу́т |
| Past masculine | до́жил, дожи́л |
| Past feminine | дожила́ |
| Past neuter | до́жило, дожи́ло |
| Past plural | до́жили, дожи́ли |
| Imperative singular | доживи́ |
| Imperative plural | доживи́те |
Imperfective: дожива́ть
Examples
- он не доживёт до весны́ — he won't live until spring; he won't see the spring
- дожи́ть до седы́х воло́с — to grow old and grey