доду́маться
to think up, to come to the idea, to hit
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | доду́маться |
|---|---|
| Future, я | доду́маюсь |
| Future, ты | доду́маешься |
| Future, он, она, оно | доду́мается |
| Future, мы | доду́маемся |
| Future, вы | доду́маетесь |
| Future, они | доду́маются |
| Past masculine | доду́мался |
| Past feminine | доду́малась |
| Past neuter | доду́малось |
| Past plural | доду́мались |
| Imperative singular | доду́майся |
| Imperative plural | доду́майтесь |
Imperfective: доду́мываться
Examples
- он доду́мался им возража́ть! — he went as far as objecting [as to object] to them!