договори́ться
to agree (mutually), to arrange (about, for), to come to an agreement / understanding (about)
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | договори́ться |
|---|---|
| Future, я | договорю́сь |
| Future, ты | договори́шься |
| Future, он, она, оно | договори́тся |
| Future, мы | договори́мся |
| Future, вы | договори́тесь |
| Future, они | договоря́тся |
| Past masculine | договори́лся |
| Past feminine | договори́лась |
| Past neuter | договори́лось |
| Past plural | договори́лись |
| Imperative singular | договори́сь |
| Imperative plural | договори́тесь |
Imperfective: догова́риваться
Examples
- До чего́ вы договори́лись? — Well, what conclusions have you reached?
- договори́ться до абсу́рда — to come to the point of uttering an absurdity