дога́дываться
to guess (to reach an unqualified conclusion)
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | дога́дываться |
|---|---|
| Present, я | дога́дываюсь |
| Present, ты | дога́дываешься |
| Present, он, она, оно | дога́дывается |
| Present, мы | дога́дываемся |
| Present, вы | дога́дываетесь |
| Present, они | дога́дываются |
| Future, я | бу́ду дога́дываться |
| Future, ты | бу́дешь дога́дываться |
| Future, он, она, оно | бу́дет дога́дываться |
| Future, мы | бу́дем дога́дываться |
| Future, вы | бу́дете дога́дываться |
| Future, они | бу́дут дога́дываться |
| Past masculine | дога́дывался |
| Past feminine | дога́дывалась |
| Past neuter | дога́дывалось |
| Past plural | дога́дывались |
| Imperative singular | дога́дывайся |
| Imperative plural | дога́дывайтесь |
Perfective: догада́ться