дове́рить
to entrust (to give someone or something to someone for safekeeping)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | дове́рить |
|---|---|
| Future, я | дове́рю |
| Future, ты | дове́ришь |
| Future, он, она, оно | дове́рит |
| Future, мы | дове́рим |
| Future, вы | дове́рите |
| Future, они | дове́рят |
| Past masculine | дове́рил |
| Past feminine | дове́рила |
| Past neuter | дове́рило |
| Past plural | дове́рили |
| Imperative singular | дове́рь |
| Imperative plural | дове́рьте |
Imperfective: доверя́ть
Examples
- дове́рить свои́ та́йны кому́-либо — to entrust someone with one's secrets