доброво́лец
volunteer (one who voluntarily offers himself for service; voluntary soldier; one who acts without …
Noun | masculine | animate
| Nominative singular | доброво́лец |
|---|---|
| Nominative plural | доброво́льцы |
| Genitive singular | доброво́льца |
| Genitive plural | доброво́льцев |
| Dative singular | доброво́льцу |
| Dative plural | доброво́льцам |
| Accusative singular | доброво́льца |
| Accusative plural | доброво́льцев |
| Instrumental singular | доброво́льцем |
| Instrumental plural | доброво́льцами |
| Prepositional singular | доброво́льце |
| Prepositional plural | доброво́льцах |