дева́ться
to disappear, to get (to another place)
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | дева́ться |
|---|---|
| Present, я | дева́юсь |
| Present, ты | дева́ешься |
| Present, он, она, оно | дева́ется |
| Present, мы | дева́емся |
| Present, вы | дева́етесь |
| Present, они | дева́ются |
| Future, я | бу́ду дева́ться |
| Future, ты | бу́дешь дева́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет дева́ться |
| Future, мы | бу́дем дева́ться |
| Future, вы | бу́дете дева́ться |
| Future, они | бу́дут дева́ться |
| Past masculine | дева́лся |
| Past feminine | дева́лась |
| Past neuter | дева́лось |
| Past plural | дева́лись |
| Imperative singular | дева́йся |
| Imperative plural | дева́йтесь |
Perfective: де́ться, подева́ться
Examples
- Мне не́куда дева́ться. — I have no place to go / to hide.
- Куда́ дева́ются мои́ ве́щи? — Where do my things disappear?