вы́стрелить
to shoot, to fire
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | вы́стрелить |
|---|---|
| Future, я | вы́стрелю |
| Future, ты | вы́стрелишь |
| Future, он, она, оно | вы́стрелит |
| Future, мы | вы́стрелим |
| Future, вы | вы́стрелите |
| Future, они | вы́стрелят |
| Past masculine | вы́стрелил |
| Past feminine | вы́стрелила |
| Past neuter | вы́стрелило |
| Past plural | вы́стрелили |
| Imperative singular | вы́стрели |
| Imperative plural | вы́стрелите |
Imperfective: стреля́ть, выстре́ливать