высека́ть
to hew, to carve, to sculpt, to cut
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | высека́ть |
|---|---|
| Present, я | высека́ю |
| Present, ты | высека́ешь |
| Present, он, она, оно | высека́ет |
| Present, мы | высека́ем |
| Present, вы | высека́ете |
| Present, они | высека́ют |
| Future, я | бу́ду высека́ть |
| Future, ты | бу́дешь высека́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет высека́ть |
| Future, мы | бу́дем высека́ть |
| Future, вы | бу́дете высека́ть |
| Future, они | бу́дут высека́ть |
| Past masculine | высека́л |
| Past feminine | высека́ла |
| Past neuter | высека́ло |
| Past plural | высека́ли |
| Imperative singular | высека́й |
| Imperative plural | высека́йте |
Perfective: вы́сечь
Examples
- Ску́льптор высека́ет из мра́мора ста́тую. — The sculptor is carving the statue out of marble.
- высека́ть ого́нь — to strike fire (from a flint)