вы́платить
to pay, to disburse
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | вы́платить |
|---|---|
| Future, я | вы́плачу |
| Future, ты | вы́платишь |
| Future, он, она, оно | вы́платит |
| Future, мы | вы́платим |
| Future, вы | вы́платите |
| Future, они | вы́платят |
| Past masculine | вы́платил |
| Past feminine | вы́платила |
| Past neuter | вы́платило |
| Past plural | вы́платили |
| Imperative singular | вы́плати |
| Imperative plural | вы́платите |
Imperfective: выпла́чивать
Examples
- вы́платить долг — to pay off a debt, to acquit oneself of a debt