вынужда́ть
to force, to compel, to oblige
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | вынужда́ть |
|---|---|
| Present, я | вынужда́ю |
| Present, ты | вынужда́ешь |
| Present, он, она, оно | вынужда́ет |
| Present, мы | вынужда́ем |
| Present, вы | вынужда́ете |
| Present, они | вынужда́ют |
| Future, я | бу́ду вынужда́ть |
| Future, ты | бу́дешь вынужда́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет вынужда́ть |
| Future, мы | бу́дем вынужда́ть |
| Future, вы | бу́дете вынужда́ть |
| Future, они | бу́дут вынужда́ть |
| Past masculine | вынужда́л |
| Past feminine | вынужда́ла |
| Past neuter | вынужда́ло |
| Past plural | вынужда́ли |
| Imperative singular | вынужда́й |
| Imperative plural | вынужда́йте |
Perfective: вы́нудить