вы́красть
to take secretly from somewhere, to steal
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | вы́красть |
|---|---|
| Future, я | вы́краду |
| Future, ты | вы́крадешь |
| Future, он, она, оно | вы́крадет |
| Future, мы | вы́крадем |
| Future, вы | вы́крадете |
| Future, они | вы́крадут |
| Past masculine | вы́крал |
| Past feminine | вы́крала |
| Past neuter | вы́крало |
| Past plural | вы́крали |
| Imperative singular | вы́кради |
| Imperative plural | вы́крадите |
Imperfective: выкра́дывать