вы́кинуть
to throw away, to discard, to dispose of, to chuck out
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | вы́кинуть |
|---|---|
| Future, я | вы́кину |
| Future, ты | вы́кинешь |
| Future, он, она, оно | вы́кинет |
| Future, мы | вы́кинем |
| Future, вы | вы́кинете |
| Future, они | вы́кинут |
| Past masculine | вы́кинул |
| Past feminine | вы́кинула |
| Past neuter | вы́кинуло |
| Past plural | вы́кинули |
| Imperative singular | вы́кинь |
| Imperative plural | вы́киньте |
Imperfective: выки́дывать