вцепи́ться
to seize, to grasp, to clutch
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | вцепи́ться |
|---|---|
| Future, я | вцеплю́сь |
| Future, ты | вце́пишься |
| Future, он, она, оно | вце́пится |
| Future, мы | вце́пимся |
| Future, вы | вце́питесь |
| Future, они | вце́пятся |
| Past masculine | вцепи́лся |
| Past feminine | вцепи́лась |
| Past neuter | вцепи́лось |
| Past plural | вцепи́лись |
| Imperative singular | вцепи́сь |
| Imperative plural | вцепи́тесь |
Imperfective: вцепля́ться
Examples
- Она́ зло́бно вцепи́лась ему́ в во́лосы. — She viciously seized him by the hair.