впусти́ть
to let in, to admit
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | впусти́ть |
|---|---|
| Future, я | впущу́ |
| Future, ты | впу́стишь |
| Future, он, она, оно | впу́стит |
| Future, мы | впу́стим |
| Future, вы | впу́стите |
| Future, они | впу́стят |
| Past masculine | впусти́л |
| Past feminine | впусти́ла |
| Past neuter | впусти́ло |
| Past plural | впусти́ли |
| Imperative singular | впусти́ |
| Imperative plural | впусти́те |
Imperfective: впуска́ть