впечатля́ть
to impress
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | впечатля́ть |
|---|---|
| Present, я | впечатля́ю |
| Present, ты | впечатля́ешь |
| Present, он, она, оно | впечатля́ет |
| Present, мы | впечатля́ем |
| Present, вы | впечатля́ете |
| Present, они | впечатля́ют |
| Future, я | бу́ду впечатля́ть |
| Future, ты | бу́дешь впечатля́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет впечатля́ть |
| Future, мы | бу́дем впечатля́ть |
| Future, вы | бу́дете впечатля́ть |
| Future, они | бу́дут впечатля́ть |
| Past masculine | впечатля́л |
| Past feminine | впечатля́ла |
| Past neuter | впечатля́ло |
| Past plural | впечатля́ли |
| Imperative singular | впечатля́й |
| Imperative plural | впечатля́йте |
Perfective: впечатли́ть
Examples
- э́то впечатля́ет — it's impressive (enough)