воспита́ть
to bring up, to rear, to educate
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | воспита́ть |
|---|---|
| Future, я | воспита́ю |
| Future, ты | воспита́ешь |
| Future, он, она, оно | воспита́ет |
| Future, мы | воспита́ем |
| Future, вы | воспита́ете |
| Future, они | воспита́ют |
| Past masculine | воспита́л |
| Past feminine | воспита́ла |
| Past neuter | воспита́ло |
| Past plural | воспита́ли |
| Imperative singular | воспита́й |
| Imperative plural | воспита́йте |
Imperfective: воспи́тывать
Examples
- воспита́ть из кого́-либо педаго́га — to train someone to be a teacher