влюби́ться
to fall in love (to come to have feelings of love)
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | влюби́ться |
|---|---|
| Future, я | влюблю́сь |
| Future, ты | влю́бишься |
| Future, он, она, оно | влю́бится |
| Future, мы | влю́бимся |
| Future, вы | влю́битесь |
| Future, они | влю́бятся |
| Past masculine | влюби́лся |
| Past feminine | влюби́лась |
| Past neuter | влюби́лось |
| Past plural | влюби́лись |
| Imperative singular | влюби́сь |
| Imperative plural | влюби́тесь |
Imperfective: влюбля́ться