владе́ть
to own, to possess, to be master of, to be in possession of
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | владе́ть |
|---|---|
| Present, я | владе́ю |
| Present, ты | владе́ешь |
| Present, он, она, оно | владе́ет |
| Present, мы | владе́ем |
| Present, вы | владе́ете |
| Present, они | владе́ют |
| Future, я | бу́ду владе́ть |
| Future, ты | бу́дешь владе́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет владе́ть |
| Future, мы | бу́дем владе́ть |
| Future, вы | бу́дете владе́ть |
| Future, они | бу́дут владе́ть |
| Past masculine | владе́л |
| Past feminine | владе́ла |
| Past neuter | владе́ло |
| Past plural | владе́ли |
| Imperative singular | владе́й |
| Imperative plural | владе́йте |
Perfective: завладе́ть
Examples
- свобо́дно владе́ть тру́дным языко́м — to wield a difficult language easily