вдыха́ть
to inhale, to breathe in
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | вдыха́ть |
|---|---|
| Present, я | вдыха́ю |
| Present, ты | вдыха́ешь |
| Present, он, она, оно | вдыха́ет |
| Present, мы | вдыха́ем |
| Present, вы | вдыха́ете |
| Present, они | вдыха́ют |
| Future, я | бу́ду вдыха́ть |
| Future, ты | бу́дешь вдыха́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет вдыха́ть |
| Future, мы | бу́дем вдыха́ть |
| Future, вы | бу́дете вдыха́ть |
| Future, они | бу́дут вдыха́ть |
| Past masculine | вдыха́л |
| Past feminine | вдыха́ла |
| Past neuter | вдыха́ло |
| Past plural | вдыха́ли |
| Imperative singular | вдыха́й |
| Imperative plural | вдыха́йте |
Perfective: вдохну́ть
Examples
- вдыха́ть све́жий во́здух — to inhale (breathe in) fresh air