блесте́ть
to shine, to glitter, to sparkle, to flash
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | блесте́ть |
|---|---|
| Present, я | блещу́ |
| Present, ты | блести́шь, бле́щешь |
| Present, он, она, оно | блести́т, бле́щет |
| Present, мы | блести́м, бле́щем |
| Present, вы | блести́те, бле́щете |
| Present, они | блестя́т, бле́щут |
| Future, я | бу́ду блесте́ть |
| Future, ты | бу́дешь блесте́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет блесте́ть |
| Future, мы | бу́дем блесте́ть |
| Future, вы | бу́дете блесте́ть |
| Future, они | бу́дут блесте́ть |
| Past masculine | блесте́л |
| Past feminine | блесте́ла |
| Past neuter | блесте́ло |
| Past plural | блесте́ли |
| Imperative singular | блести́ |
| Imperative plural | блести́те |
Perfective: блесну́ть
Examples
- он не бле́щет умо́м — he is not gifted with intelligence, he is not a genius